Barwa dźwięku
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Barwa dźwięku – cecha dźwięku, która pozwala odróżnić brzmienia różnych instrumentów lub głosu. Uzależniona jest od ilości, rodzaju i natężenia tonów składowych, ponieważ jest związana ze spektrum harmonicznym. Barwa danego instrumentu może zmieniać się nieznacznie w zależności od
- sposobu wzbudzania drgań (pociągnięcie smyczkiem, szarpnięcie lub uderzenie)
- siły wzbudzenia (zatem i głośności dźwięku)
- częstotliwości (różne struny mogą wydawać dźwięki nieco różniące się barwą)
